İkinci cevap dilekçesinde iddialarla gerçekleşen işlemler nasıl ayrılır?

İkinci cevap dilekçesi, davalının davacının cevaba cevap dilekçesine verdiği dilekçedir. 6100 sayılı Kanun m.136 uyarınca davacı, cevap dilekçesinin kendisine tebliğinden itibaren iki hafta içinde cevaba cevap; davalı da davacının cevabının kendisine tebliğinden itibaren iki hafta içinde ikinci cevap dilekçesi verebilir.

Bu süre, belirtilen dilekçenin tebliğinden başlar. Bu nedenle dosyanızdaki tebligat kaydını ve tebliğ tarihini kontrol edin; yalnızca dilekçenin düzenlenme tarihini başlangıç kabul etmeyin.

İkinci cevap, dilekçeler aşamasındaki bir yanıttır. Bu aşamada iddia ve savunmaların genişletilip değiştirilmesine ilişkin sınırı da göz önünde bulundurun (6100 sayılı Kanun m.141).

Dilekçedeki anlatım, tarafın bir olay hakkında ileri sürdüğü iddiadır. Örneğin “ödeme yapıldı” ifadesi bir iddiadır; ödemenin hangi tarihte, kime ve hangi işlem için yapıldığını gösteren kayıtlar ise bu iddianın karşılaştırılacağı belgelerdir. İddia tek başına işlemin gerçekleştiğini kanıtlamaz; bir belgenin dosyada görünmemesi de işlemin kesinlikle yapılmadığını göstermez.

Her iddia için şu üç soruyu ayrı ayrı yanıtlayın:

• Ne olduğu ileri sürülüyor? İddianın dayandığı somut olayı belirleyin: ödeme, teslim, bildirim, başvuru veya başka bir işlem.
• İşlemin ne zaman ve nasıl gerçekleştiği söyleniyor? Tarih, taraf, tutar, yöntem ve işlem numarası gibi ayrıntıları not edin; dilekçede bulunmayan bilgileri varsaymayın.
• Bunu hangi kayıtla karşılaştırabilirsiniz? Sözleşme, yazışma, ödeme kaydı veya işlem kaydı gibi dosyayla ilgili belgeleri inceleyin. Belgenin kimde olduğunu ve başka kayıtlarla doğrulanıp doğrulanamayacağını da kontrol edin.

Temsili örnek: Karşı taraf, belirli bir tarihte bildirim gönderdiğini ileri sürüyorsa, bu anlatımı gönderim kaydı, yazışma veya elinizdeki ilgili kayıtlarla karşılaştırabilirsiniz. Kayıtlar uyuşmuyorsa, farkın ne olduğunu ve hangi belgeye dayandığınızı açıklayın; yalnızca “bildirim yapılmadı” demekle yetinmeyin.

İspat yükü, bir olayın doğru olduğunu ortaya koyma gereğinin hangi tarafta olduğuyla ilgilidir. 6100 sayılı Kanun m.190 uyarınca, kanunda özel bir düzenleme yoksa, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran taraf o vakıayı ispatlamakla yükümlüdür.

Bu kural, her uyuşmazlıkta hangi tarafın hangi olayı ispatlaması gerektiğini tek başına belirlemez. Önce hangi vakıanın ileri sürüldüğünü ve o vakıadan kimin lehine hangi hukuki sonucun çıkarılmak istendiğini belirlemek gerekir. Kanuni karineye dayanılması hâlinde de 6100 sayılı Kanun m.190’daki özel düzenleme dikkate alınmalıdır. Dosyanızda ispat yükünün hangi vakıa bakımından kimde olduğu belirsizse, bunu dilekçede ileri sürülen talep ve savunmayla birlikte değerlendirin.