Kira alacağı davası kararından sonra kanun yolları nereden kontrol edilir?

Kararın ilk derece mahkemesinden mi, yoksa bölge adliye mahkemesinden mi verildiğine bakın. İstinaf, ilk derece mahkemesinin kanunda sayılan kararlarının bölge adliye mahkemesince incelenmesini istemektir. Temyiz ise temyize açık bölge adliye mahkemesi kararlarının kanunda öngörülen koşullarla incelenmesi için başvurulan yoldur.

Kararın hüküm bölümünde mahkemenin neye karar verdiğini; son kısmında ise genellikle kanun yolu ve süreye ilişkin bildirimi görebilirsiniz. Bu bildirim kontrol için yararlıdır ancak başvuru hakkının varlığını tek başına belirlemez. İlk derece mahkemelerinin nihai kararlarına karşı kural olarak istinaf yolu düzenlenmiştir; ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz kararlarının bazı türleri de bu kapsamdadır (6100 sayılı Kanun m.341).

Temsili örnek: Kararda kira alacağının bir bölümünün kabul edilip kalan kısmının reddedildiğini görüyorsanız, yalnızca “istinaf yolu açıktır” bildirimine dayanmayın. Davanın tamamının mı, alacağın bir kısmının mı dava edildiğini ve kararın hangi bölümlerinin aleyhinize olduğunu da kontrol edin. Kanundaki parasal kesinlik koşulları bu ayrıntılara göre önem kazanabilir (6100 sayılı Kanun m.341).

Kanun yolunun açık olup olmadığı kararın türüne ve parasal sınırlara bağlı olabilir. Bu rehberde güncel parasal sınırların uygulanabilir tutarı doğrulanamadığı için belirli bir tutar verilmiyor.

İstinaf başvuru süresi iki haftadır ve ilamın usulen taraflardan her birine tebliğ edilmesiyle işlemeye başlar (6100 sayılı Kanun m.345). Bu nedenle yalnızca kararın verildiği tarihe, telefonunuza gelen bir hatırlatmaya veya dosyada gördüğünüz tek bir tarihe bakarak başlangıç gününü kesinleştirmeyin.

İlk derece mahkemesi kararının size hangi tarihte ve hangi evrakla tebliğ edildiğini kontrol edin. Tebligatın usulüyle ilgili bir tereddüt varsa, evrakın tamamı ve dosyadaki kayıtlar incelenmeden kesin süre hesabı yapmak doğru olmayabilir. Özel kanunlardaki süre hükümleri saklıdır (6100 sayılı Kanun m.345).

Temyiz edilebilen bölge adliye mahkemesi kararlarına karşı süre, kararın tebliğ tarihinden itibaren iki haftadır (6100 sayılı Kanun m.361). Ancak her bölge adliye mahkemesi kararı temyize açık değildir; önce kararın temyiz edilebilir olup olmadığı belirlenmelidir (6100 sayılı Kanun m.362).

Bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerinin temyize elverişli nihai kararlarına karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Kanunda temyiz süresi, kararın tebliğinden itibaren iki hafta olarak düzenlenmiştir (6100 sayılı Kanun m.361). Davada haklı çıkmış tarafın da hukuki yararı varsa temyize başvurabileceği belirtilmiştir (6100 sayılı Kanun m.361).

Buna karşılık, kanunda temyiz edilemeyeceği belirtilen karar türleri de vardır. Bunlar arasında parasal sınıra bağlı kararlar ve geçici hukuki koruma kararları sayılmıştır; ayrıca görev, çekişmesiz yargı ve başka bazı karar türlerine ilişkin sınırlamalar bulunur (6100 sayılı Kanun m.362). Kararın başlığına bakarak bu kategorilerden birine kesin olarak girdiğini varsaymayın; hüküm türünü ve dosyanın koşullarını değerlendirin.

Parasal sınırların güncel uygulanabilir tutarı ve kira alacağı dosyanızdaki karar türünün temyize elverişli olup olmadığı, verilen kaynaklarla kesinleştirilemiyor. Bu nedenle kararın tam metnini ve tebligat evrakını bir hukuk uzmanına göstererek özellikle bu iki noktayı sorun.